1

2

3

4

5

 

Sylwetka Baracka Obamy

Barack Obama – to nazwisko zna chyba każdy, nie tylko amerykanie, ale tez obywatele innych krajów. Jest on bardzo charakterystycznym politykiem, a także jako pierwszy czarnoskóry został wybrany prezydentem Stanów Zjednoczonych. Urodził się on w 1961 roku w Honolulu, ze związku Kenijczyka z białą Amerykanką mieszkającą na Hawajach. W dzieciństwie wiele podróżował i zmieniał miejsce zamieszkania. Studiował prawo na Harvardzie, był także wykładowcą prawa na uniwersytecie. W 1996 roku dostał się do Senatu Illinois, w 2004 stał się członkiem Senatu Stanów Zjednoczonych. Wystartował w wyborach prezydenckich w 2009 roku, które wygrał pokonując Johna McCaina, tym samym został 44. Prezydentem Stanów Zjednoczonych . W wyborach w 2012 roku został ponownie wybrany na prezydenta Stanów Zjednoczonych. Nie ma chyba osoby na świecie która by o nim nie słyszała. Po 9 miesiącach prezydentury w pierwszej kadencji przyznana została mu pokojowa Nagroda Nobla, ta nominacja wywołała wiele kontrowersji, ponieważ wiele osób uznało, że nagroda została przyznana niesłusznie. Wiele osób twierdzi, ze podane uzasadnienie nie jest wystarczające, a w rzeczywistości nagroda przyznana została z innych powodów. Pomimo tych kontrowersji Obama cieszy się popularnością i poparciem wyborców. Z pewnością gdyby możliwe byłyby trzy kadencje pod rząd zostałby on wybrany na prezydenta ponownie.

Amerykańska rewolucja w polityce

Stany Zjednoczone Ameryki zawsze były krajem, który łączył w sobie różne nacje. Jednak przez wiele lat nigdy prezydentem nie został ktoś, kto nie miał białego koloru skóry. Dlatego tak wielką rewolucją było wybranie czarnoskórego człowieka na prezydenta tego kraju. Barack Obama – jego nazwisko jest powszechnie znane i chyba każdy wie jak on wygląda. Wybranie jego na prezydenta Stanów Zjednoczonych wywołała falę entuzjazmu, ale tez protestów i niepokoi. Z wykształcenia jest on prawnikiem, a jego kariera w polityce na dobre rozkręciła się w latach 90, kiedy został wybrany do senatu Illinois. Został wybrany na druga kadencję prezydencką w 2012 roku, tym samym umocnił swoją pozycję i pokazała, że zaufanie jakim go obdarzono zostało potwierdzone zrealizowanymi obietnicami. Na pewno potraf on zaoferować bardzo wiele, ponieważ jest jednym z czterech czarnoskórych senatorów w całych Stanach Zjednoczonych , a także pierwszym czarnoskórym prezydentem. Jest to fakt niezwykły, że w tak zróżnicowanym pod względem etnicznym kraju, tak niewiele osób o tym kolorze skóry jest politykami na wysokich szczeblach. Na pewno wybranie Baracka Obamy na prezydenta wywołało rewolucję w spojrzeniu na politykę w tamtym kraju. Taka rewolucja na pewno jest przydatna i wiele zmieni się w polityce dzięki pojawieniu się tam jego osoby. Na pewno wszystkie zmiany będą bardzo pozytywne.

Agresywna kampania wyborcza

Kampania wyborcza jest bardzo ważna dla każdego polityka – jest ona swoistą formą reklamy, która nie reklamuje usługi, ale osobę i prezentuje jej obietnice wyborcze. Dlatego tak wielu polityków coraz chętniej korzysta z mediów. Przy wyborze prezydenta jest to chyba normalne, że im bliżej wyborów, tym więcej spotów wyborczych pokazuje się w telewizji, tak samo jak w radiu i w gazetach. Jednak każde, nawet najmniejsze w skali wybory nie odbywają się zazwyczaj bez kam pani wyborczej. Jest ona więc bardzo ważna. Dlatego tak chętnie wykorzystuje się media publiczne – prawie każdy AM w domu telewizor, słucha radia i przegląda gazety. Coraz potężniejszym narzędziem staje się Internet, który jest bardzo powszechnie używany, a także portale społecznościowe, gdzie dany polityk może zrzeszyć swoich fanów. Kampanie wyborcze, a zwłaszcza plakaty i reklama starają się przyciągnąć uwagę, dlatego coraz częściej sięga się po zaskakujące rozwiązania. Wiele osób jest gotowych sięgnąć nawet po konteksty seksualne, tak aby przyciągnąć wzrok i potencjalny wyborca zapamiętał dane nazwisko. Na pewno jest to zaskakujące, ponieważ myśląc o polityce, nigdy nie pomyślało by się o takich rozwiązaniach. Jednak wyobraźnia polityka bywa nieograniczona, a w końcu chodzi o to, aby zaskoczyć i zachęcić wyborcę. Na pewno zaskakuje, ale czy przekonuje?

Biznesmen – polityk?

Politycy są ważną grupą w każdym kraju, są oni wybierani przez obywateli danego państwa na kadencje, a ich zadaniem jest sprawowanie władzy. Jednak nie mogą oni jej sprawować tak jak im się podoba, ponieważ zależni oni są on ich wyborców. W końcu to tylko i wyłącznie od wyborców zależy czy dana osoba zostanie wybrana czy nie. Nie ma żadnych wymagań, co do osób które chcą zostać politykami, muszą one jedynie mieć ukończone 18 lat, oraz posiadać czynne prawo wyborcze. Dlatego właśnie tak ważne jest aby polityk, został wybrany przez osoby które go znają i mogą określić, czy działa on na korzyść swoją czy obywateli. Wielu biznesmenów zaczyna interesować się polityką, takimi przykładami mogą być były premier Włoch Sylvio Berlusconi, czy nawet Janusz Palikot – obydwoje byli przedsiębiorcami, a polityką zaczęli interesować się trochę później. Taki połączenie biznesmena z politykiem zawsze budzi jednak niemałe kontrowersje, ponieważ często zdaje się, że polityk będzie działał na korzyść swojego interesu. Na przykład będzie proponował ustawy dla niego korzystne, lub próbował przeforsować te, które nie są mu na rękę. Takie działanie oczywiście nie jest poprawne, ponieważ teoretycznie polityk nie powinien mieć osobistych korzyści z ustanawianego prawa. Warto też nadmienić, że takie postępowania zazwyczaj są bardzo szybko zauważane, ponieważ trudno politykowi ukryć, ze jest też przedsiębiorcom.

Polityk – show men

Sylvio Berlusconi jest chyba jednym z najbardziej rozpoznawalnych polityków na całym świcie. Jego charyzma i przedsiębiorczość pomogły mu wspiąć się na szczyt, a obecnie jest jednym z najbardziej kontrowersyjnych, ale zarazem uwielbianych postaci na politycznej scenie. W młodości pływał on na statkach, gdzie zarabiał na życie śpiewem, po ukończeniu studiów zajął się on branżą budowlaną, która zaczęła przynosić mu stałe zyski. Zaczął on także inwestować pieniądze we własna telewizję, jest on właścicielem koncernu Fininvest, który obejmuje sobą wiele dziedzin, takich jak media, wydawnictwa, reklama, ubezpieczenia, a nawet usługi bankowe. Jego przedsiębiorczość, pomogła mu zdobyć wiele także w polityce. Znany jest on przede wszystkim ze swoich wybryków, bardziej niż z osiągnięć politycznych. Wiele razy był oskarżany, a magazyn Rolling Stones wybrał go osobowością roku, właśnie bazując się na licznych skandalach z jego udziałem. Taka popularność, na pewno pomogła mu w utrzymaniu się w polityce, przez tak długi czas. Zaskoczył on wszystkich, kiedy w 2012 roku wycofał się z polityki i życia publicznego, ta decyzja zaskoczyła wszystkich, ponieważ był on zawsze typem show mana, który lubi być w centrum uwagi. Jednak warto pamiętać, że urodził się on w 1936 roku i wiek na pewno nie pomaga mu w takim życiu.

Angela Merkel – nowa żelazna dama

Angela Merkel, jest niemiecką polityk, której nikomu nie trzeba chyba przedstawiać. Jej wizerunek jest znany większości osób. Jest ona kanclerzem Niemiec i przewodniczącą unii Chrześcijańsko – Demokratycznej. Urodziła się ona w Hamburgu w 1954 roku i dorastała w komunistycznej Niemieckiej Republice Demokratycznej. W politykę angażować zaczęła się po upadku mu Ru berlińskiego i dołączyła wtedy do partii politycznej. Jej kariera właściwie zaczęła się jednak w 1990 roku, kiedy została wybrana w wyborach ogólno-niemieckich, na ministra do spraw kobiet i młodzieży. Kanclerzem był wtedy Helmut Kohl. Potem pełniła także funkcję ministra środowiska, ministra ochrony zasobów naturalnych i bezpieczeństwa jądrowego. W 2000 roku zaczęła być przewodniczącą Unii Chrześcijańsko – Demokratycznej. Od 2005 roku pełni ona funkcję kanclerza Niemiec. Jest ona chyba najbardziej rozpoznawalnym politykiem w Europie, a nawet na całym świecie. Jej nazwisko chyba każdy słyszał chociażby raz w swoim życiu. Zwana ona jest żelazną damą, ponieważ jej podejście do spraw jest bardzo profesjonalne i jest ona w stanie osiągnąć wszystko tego, czego tylko chce. Jest bardzo zaangażowana w politykę, jest ona jedną z niewielu kobiet którym udało się odnieść tak wielki sukces w polityce, która zazwyczaj jest domena mężczyzn.

Sylwetka Bronisława Komorowskiego

Bronisław Komorowski jako prezydent Polski pełni bardzo ważną funkcje w kraju. To przez jego ręce przechodzi ogromna liczba decyzji i ustaw, które może on zawetować. Był on przez cztery lata ministrem obrony narodowej, w latach 1997 – 2001, premierem wtedy był Jerzy Buzek. Był on zastępcą prezydenta, a po wydarzeniach w Smoleńsku, gdzie śmierć poniósł ówczesny prezydent Kaczyński, objął on jego tymczasowo jego obowiązki. Jednak w 2010 roku został ona w wyborach wybrany na prezydenta RP. Jego kariera polityczna rozpoczęła się dosyć dawno temu, był on w latach 70 aresztowany za czynny udział w opozycji. W 1989 roku, po zakończeniu stanu wojennego został on dyrektorem gabinetu w Urzędzie Rady Ministrów, a od 1990 roku był cywilnym wiceministrem Obrony narodowej. Był on na początku posłem Unii Demokratycznej, a pod koniec drugiej kadencji w sejmie wraz z grupą osób z Unii Wolności utworzył Konserwatywno – Ludowe Koło Poselskie. Wkrótce przystąpił z kołem poselskim do Stronnictwa Konserwatywno – Ludowego. Następnie w 2000 roku przeszedł do Platformy Obywatelskiej, z której listy dostał się na kolejną kadencję do Sejmu. Jest on jednym z najbardziej znanych polityków, a obecnie pełni obowiązki prezydenta RP, funkcja ta przysparza mu wielu sympatyków, ale także wielu wrogów.

Sylwetka Donalda Tuska

Donald Tusk jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych polityków w naszym kraju. Wystartował on w wyborach prezydenckich w 2005 roku, jednak przegrał on je. Na pewno duży wpływ na przegrane przez niego wybory miała informacja, że jego dziadek dobrowolnie służył w Wermachcie. Jednak jak później się okazało, był on zmuszony do tego. Informacja ta jednak zapadła w świadomości wyborców i przyczyniła się do spadku jego notować. Założył on wraz z Maciejem Płażyńskim, oraz Andrzejem Olechowskim w 2000 roku nowa partię – Platformę Obywatelską. Partia ta już w 2001 roku zyskała 65 mandatów, a obecnie jest jedna z najmocniejszych partii w kraju. Jednak jego przygoda z polityką zaczęła się już podczas studiów, w latach 80, gdzie zaangażował się w działalność polityczną. Był on członkiem solidarności, jednak wystąpił z niej aby założyć własną partię Kongres Liberalno – Demokratyczny, został on jego szefem. W 1989 roku partia ta weszła do sejmu, a on stał się posłem I kadencji. Po przegranych wyborach połączył się z Unią Demokratyczną i powstała Unia Wolności. Jak widać jego działalność polityczna jest znana już od lat 80. Pochodzi on z Gdańska, gdzie właśnie zaczynał przygodę z polityką. Bardzo często pojawia się on w mediach, ponieważ będąc szefem Platformy Obywatelskiej, jest bardzo ważną osobą. Dlatego tak często gości na pierwszych stronach gazet i pojawia się w telewizji.

Czarny PR w polityce

Czarny PR krótko mówiąc jest systemem działań i metod mających oczernić pewną osobę. Bardzo często stosowany jest on w polityce, zwłaszcza w okresie wyborów, kiedy to przeciwnicy próbują za wszelka cenę wygrać. Wtedy bardzo często politycy i ich sztaby wyborcze są gotowe do odnalezienia każdego, nawet najmniejszego problemu. Przykładem takiego czarnego PR jest przykład z wyborów prezydenckich w 2001 roku, kiedy to w Charkowie, na Ukrainie w czasie uroczystości zauważono brak równowagi, oraz dziwny wyraz twarzy Aleksandra Kwaśniewskiego. Wiele osób zaczęło po zobaczeniu nagrania sugerować, że prezydent był pijany i dlatego tak się zachowywał i nie potrafił utrzymać równowagi. Jednak pewne stacje telewizyjne dodatkowo „podkręcały” atmosferę, która pojawiła się wokół tego nagrania, montując film w sposób, który potęgował wrażenie, że Kwaśniewski był nietrzeźwy. Typowym sposobem używania czarnego PR podczas wyborów, jest próbowanie odszukania wszelkich kompromitujących wiadomości na temat rodziny danego polityka. Zwłaszcza jeżeli polityk na przykład prezentuje sobą i głośno mówi o tym, że najważniejsze sa dla niego chrześcijańskie wartości, to każda informacja o nieślubnym dziecku czy romansach może być wykorzystana jako jego anty kampania. Co prawda takie zagrania nie są przyjemne, jednak w rzeczywistości są one zgodne z prawem.

Czym jest kampania wyborcza

Słowo kampania wyborcza pojawia się bardzo często, zwłaszcza przed samymi wyborami. Czym jednak jest kompania wyborcza i jakimi zasadami kieruje się ona? Ogólnie mówiąc kompania wyborcza to ogół środków masowe przekazy mającego promować danego polityka lub daną partię polityczną. Środkami przekazu mogą być, więc plakaty, reklamy w telewizji, reklamy prasowe, oraz w radiu, broszury i inne formy. Formalnie kampania wyborcza rozpoczyna się z dniem ogłoszenia wyborów, a zakończyć musi się 24 godzinny przed wyborami. Ta ostatnia doba to tak zwana cisza wyborcza, która jednak nie zawsze jest respektowana. Chociaż w rzeczywistości funkcjonuje powiedzenie, że kampania wyborcza rozpoczyna się następnego dnia po wyborach. Podkreśla to jak ważna jest cały czas trwania kandydatury danego polityka. Musi on być zawsze gotowy na różne sytuacje i cały czas zachowywać się tak, jakby właśnie prowadził kampanię wyborczą – czyli praktycznie nienagannie. Kampania wyborcza jest bardzo ważnym elementem, dlatego ustawodawstwo medialne w Polsce daje osobom ubiegającym się o mandat posła lub senatora, lub prezydenta, możliwość wykorzystania bezpłatnych bloków wyborczych na programach polskiej telewizji publicznej, a także na antenach publicznych stacji radiowych. Podkreśla to jak ważna w skali całego kraju jest odpowiednia kampania wyborcza, oraz jak duże możliwości daje.